Στο πλαίσιο της διαδικασίας της Εσωτερικής Αξιολόγησης της Σχολικής Μονάδας, πραγματοποιήθηκε ενδοσχολική επιμόρφωση για τους/τις εκπαιδευτικούς του σχολείου με θέμα την Τεχνητή Νοημοσύνη (Artificial Intelligence – AI) και τις δυνατότητες αξιοποίησής της στην εκπαίδευση, από τον καθηγητή πληροφορικής του σχολείου κ. Γιώργο Κυριακού.
Κατά τη διάρκεια της επιμόρφωσης παρουσιάστηκε αρχικά η έννοια της τεχνητής νοημοσύνης, δηλαδή η ικανότητα των υπολογιστικών συστημάτων να εκτελούν εργασίες που συνήθως απαιτούν ανθρώπινη νοημοσύνη, όπως η κατανόηση γλώσσας, η αναγνώριση προτύπων, η επίλυση προβλημάτων και η λήψη αποφάσεων.
Στη συνέχεια έγινε αναφορά στους βασικούς τύπους Τεχνητής Νοημοσύνης. Ένας χρήσιμος τρόπος για την ευρεία κατηγοριοποίησή τους είναι με βάση το τι μπορεί να κάνει η μηχανή. Έτσι διακρίνουμε την περιορισμένη ή «στενή» τεχνητή νοημοσύνη (Narrow AI), η οποία είναι σχεδιασμένη για την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών, την γενική τεχνητή νοημοσύνη (General AI), η οποία θεωρητικά θα μπορούσε να εκτελεί οποιαδήποτε γνωστική εργασία όπως ένας άνθρωπος, καθώς και την υπερνοημοσύνη (Super AI), μια υποθετική μορφή νοημοσύνης που θα ξεπερνά τις ανθρώπινες ικανότητες.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί επίσης να κατηγοριοποιηθεί ανάλογα με τις λειτουργίες που υποστηρίζει, όπως συστήματα που αντιδρούν σε δεδομένα χωρίς να αποθηκεύουν μνήμη (reactive machines), συστήματα με περιορισμένη μνήμη (limited memory), καθώς και πιο σύνθετα θεωρητικά μοντέλα που σχετίζονται με την κατανόηση συναισθημάτων και κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.
Παρουσιάστηκαν ακόμη βασικές τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, όπως η μηχανική μάθηση (machine learning), τα νευρωνικά δίκτυα, η επεξεργασία φυσικής γλώσσας (Natural Language Processing), η αναγνώριση εικόνας και η αυτοματοποιημένη ανάλυση δεδομένων, καθώς και παραδείγματα εφαρμογών τους στην εκπαίδευση.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε επίσης στα μειονεκτήματα και στους πιθανούς κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, όπως η πιθανότητα παραγωγής λανθασμένων ή παραπλανητικών πληροφοριών, ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων, η υπερβολική εξάρτηση από ψηφιακά εργαλεία, καθώς και θέματα ηθικής και αξιοπιστίας.
Στο πλαίσιο αυτό συζητήθηκαν καλές πρακτικές υπεύθυνης και ηθικής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαιδευτική διαδικασία, όπως η κριτική αξιολόγηση των παραγόμενων αποτελεσμάτων, η προστασία των προσωπικών δεδομένων των μαθητών, η διαφάνεια στη χρήση των εργαλείων ΤΝ και η αξιοποίησή τους ως υποστηρικτικών εργαλείων μάθησης και όχι ως υποκατάστατων της ανθρώπινης σκέψης.
Τέλος, έγινε πρακτική εισαγωγή στη σύνταξη προτροπών (prompt writing), δηλαδή στον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες μπορούν να διατυπώνουν σαφείς και αποτελεσματικές εντολές προς συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να λαμβάνουν πιο ακριβείς και χρήσιμες απαντήσεις.
Η επιμόρφωση συνέβαλε στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών σχετικά με τις δυνατότητες και τις προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης, ενισχύοντας τις ψηφιακές δεξιότητες και την παιδαγωγικά υπεύθυνη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στο σχολικό περιβάλλον.
