Κάθε χρόνο, στις 3 Δεκεμβρίου, η διεθνής κοινότητα τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, μια ημέρα που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ με στόχο την προώθηση των δικαιωμάτων και της ευημερίας των ατόμων με αναπηρία σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Δεν πρόκειται απλώς για μια επετειακή ημερομηνία, αλλά για μια ευκαιρία να προβληματιστούμε, να ενημερωθούμε και – κυρίως – να δράσουμε.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, η ψυχολόγος του σχολείου μας, κα Αναστασία Στεφάνογλου υλοποίησε μια σειρά από ενημερωτικές και βιωματικές δράσεις, στα τμήματα της Α’ τάξης, με στόχο την καλλιέργεια σεβασμού και ενσυναίσθησης απέναντι στη διαφορετικότητα.
Αρχικά, οι μαθητές/μαθήτριες ενημερώθηκαν για τον ορισμό της αναπηρίας και για τη δυσκολία που συχνά παρουσιάζει η κοινωνία στο να αναγνωρίσει, να αποδεχθεί και να συμπεριλάβει ισότιμα τα άτομα με αναπηρία. Στη συνέχεια, αναλύθηκαν τα είδη της αναπηρίας, βοηθώντας τους μαθητές να αντιληφθούν πως η αναπηρία δεν είναι μόνο κινητική. Αντίθετα, μπορεί να έχει πολλές εκφάνσεις: οπτική, ακουστική, ψυχική, νοητική, νευροαναπτυξιακή ή και συνδυασμούς αυτών. Η κατανόηση αυτής της ποικιλίας τους βοήθησε να αντιληφθούν πόσο διαφορετικές μπορεί να είναι οι ανάγκες του κάθε ανθρώπου.
Ακολούθησαν βιωματικές δραστηριότητες, με στόχο την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, της αποδοχής και του σεβασμού προς τη διαφορετικότητα.
Τα παιδιά συμμετείχαν σε παιχνίδια ρόλων, βιώνοντας για λίγο την καθημερινότητα ανθρώπων με διαφορετικές μορφές αναπηρίας. Έγιναν «τυφλοί», προσπαθώντας να κινηθούν με κλειστά μάτια και με τη στήριξη συμμαθητών τους· «κωφοί», επιχειρώντας να επικοινωνήσουν μόνο με χειρονομίες και εκφράσεις· καθώς και άτομα χωρίς την πλήρη χρήση χεριών ή ποδιών, αντιλαμβανόμενα τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν πολλοί συνάνθρωποί μας. Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες τα παιδιά κατανόησαν πόση δύναμη, υπομονή και ευελιξία χρειάζεται η καθημερινότητα κάποιου που ζει με αναπηρία.
Στη συνέχεια, παρακολούθησαν ένα σύντομο, αλλά ιδιαίτερα συγκινητικό πεντάλεπτο βίντεο, στο οποίο άνθρωπος χωρίς όραση μοιράστηκε τη δική του βιωματική ομιλία, περιγράφοντας τις εμπειρίες του, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει αλλά και τις δυνατότητες και τα όνειρά του. Το βίντεο πρόσφερε στα παιδιά μια αυθεντική και ουσιαστική ματιά στη ζωή ενός ατόμου με προβλήματα όρασης.
Τέλος, οι μαθητές κλήθηκαν να διατυπώσουν τα δικά τους συμπεράσματα και σκέψεις. Με τη βοήθεια του τραγουδιού «Να αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα» του Παντελή Θαλασσινού, άνοιξε ένας όμορφος διάλογος για την αποδοχή, την αγάπη, τη διαφορετικότητα και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ζει ισότιμα και με σεβασμό.
